Motyle

August 25th, 2010 by Fioletowa

Motyle

Był taki czas, gdy byłeś moim światem całym,

był taki czas, gdy serce i myśli me do Ciebie należały,

był czas, kiedy Twoją byłam i każdej nocy

tylko o tym śniłam, aby znów spojrzeć w Twe oczy,

zatopić się z Tobą w rozkoszy bycia razem tak blisko

i czuć jak płonie w nas wszystko.

Te cudowne chwile uleciały jak motyle

nie powróci tamten czas to,

co było już nigdy nie połączy nas,

na zawsze się skończyło,

wybrałeś inną miłość…

Teraz, gdy spotkamy się już nie przytulisz mnie,

nie dotkniesz, nie pocałujesz czule.

Zakazane usta me i choć szukałbyś we śnie

ich smaku i słodyczy Twoje nie będą już, cóż

wszystko zmieniło się, lecz niczego nie żałuję

za to, co było dziękuję.

Motyle piękne są, jak chwile spędzone z Tobą,

równie szybko przemijają, lecz ślad pozostawiają.

Bo, gdy motyla ujrzysz, choć raz

na zawsze zachwyci cię jego blask.

Ty też oczarowałeś mnie

i nigdy nie zapomnę Cię,

nie powrócimy już do żadnej chwili

choć w sercu nadal coś drży,

jak trzepot skrzydeł motyli.

18.07.2003r.

Piątek

Godz: 16.00

Posted in Żal, Refleksyjne, Tęsknota, Wspomnienie, dla Ciebie :*, Sad, Life, Życie, Smutek, Cierpienie, Ból, Wiersze || No Comments

Powiedz

August 17th, 2010 by Fioletowa

Powiedz

To było jak sen, gdy ujrzałam Cię

nie myślałam, że będziemy razem,

a jednak stało się.

Wyrwałeś mi serce,

odebrałeś myśli

przestałam istnieć „ja”

byliśmy tylko „my”.

Refren:

Nie powiedziałeś żegnaj,

nie powiedziałeś chcę z tobą być.

Poddałeś się zamiast walczyć o uczucie,

które w nas zrodziło się.

Wiem musisz poukładać swój świat.

Powiedz! Czy w nim będę ja?

Każdy twój dotyk, uśmiech, pocałunek

pamiętam jeszcze dziś

siedząc w pustym pokoju marząc jakby,

to mogło być …

Na zawsze razem…

Lecz pozostaje mi tylko śnić.

Refren:

Nie powiedziałeś żegnaj,

nie powiedziałeś chcę z tobą być.

Poddałeś się zamiast walczyć o uczucie,

które w nas zrodziło się.

Wiem musisz poukładać swój świat.

Powiedz! Czy w nim będę ja?

12.09.2002 r.

Czwartek

Godz: 21:40

Posted in Żal, Refleksyjne, Niepewność, piosenka, Tęsknota, dla Ciebie :*, Wspomnienie, Suffering, Sad, Smutek, Nadzieja, Cierpienie, Ból, Hope, Love, Miłość || No Comments

Bez wyjścia…?

May 4th, 2010 by Fioletowa

Bez wyjścia…?

Ciągłe oskarżanie, błędów wytykanie

zero zrozumienia, żal nie do zniesienia,

że tak piękną miłość utopiliśmy

w codzienności gorzkich, smutnych dni.

Choćbym się starała, rękę wyciągała

czuję odrzucenie, winą obarczenie,

że nie jestem żoną jaką chciałbyś mieć

łagodną, posłuszną – więc mówisz mi: precz!

Kiedyś byłeś czuły, troskliwy, kochany,

a teraz zadajesz ciągle nowe rany.

Może się zatrzymasz i zobaczysz, że

nie jestem twym wrogiem -

tak nie zmienisz mnie.

Bo ja potrzebuję ciepła i czułości

Pełnej akceptacji, wyrozumiałości.

I jeśli mnie kochasz i chcesz szczęścia mego

Uwierz! Że ja pragnę też tego samego.

Bez win, osądzania, bez krzyków i złości

dajmy sobie szansę i naszej miłości.

16.02.2010r.

Wtorek

Godz. 11.18

© Copyright by Fioletowa

(WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE)

Posted in Niepewność, Pain, Żal, wewnętrzna walka, Przemyślenia, Suffering, Sad, Smutek, Cierpienie, Ból, Life, Życie || No Comments

10.04.2010…Katyń

April 15th, 2010 by Fioletowa

10.04.2010r…Katyń

Lecieli oddać hołd

tym, co zostali straceni

poprzez nieludzki mord

– unicestwieni…

Lecz sami tragicznie zginęli

z życia ofiarę składając

do braci swych polecieli

z nikim się nie żegnając.

To Katyń znów pochłonął

elitę polskich dusz

na czele z prezydentem

pół rządu nie ma już…

Do Polski powróciły

jedynie trumny z ciałami

Naród w żałobie pogrążony,

bo 96 istnień nie ma już między nami.

14.04.2010r.

Środa

Godz. 23.06

ku pamięci ofiar [*]

Posted in Żal, Śmierć, Death, Sad, Duchowe, Smutek, Cierpienie, Ból, Wiersze || No Comments

Nostalgiczne wiersze

January 15th, 2010 by Fioletowa

Nostalgiczne Wiersze

Najlepsze wiersze pisze się,

gdy smutek z serca się wylewa,

kiedy zranione, bólem stłumione

swą nostalgiczną balladę śpiewa.

A jego nuty to przeżycia,

uczucia nagromadzone,

kiedy na papier je przelewam

zostają z wnętrza uwolnione.

A wówczas w sposób ten magiczny

oczyszczam z żalu duszę swą,

słowa są echem stanu ducha mego

w chwili pisania poematu swego.

A kiedy smutek przemija

i radość do serca powraca

zaczynam kreślić nowy wiersz,

lecz pisanie wierszy ze szczęścia

ma całkiem inny sens.

25.06.2005 r.

sobota

godz. 22.03

© Copyright by Fioletowa

(WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE)

Posted in Romantyczne, Żal, Tęsknota, Refleksyjne, Niepewność, Smutek, Duchowe, Sad, Wiersze || 1 Comment

Smutno mi…

October 9th, 2009 by Fioletowa

Smutno mi…

Nie ma w Tobie tolerancji

czuję wciąż brak akceptacji.

Smutno mi…

Potrzebuję przytulenia

nie ciągłego zniechęcenia.

Smutno mi…

Teraz brak mi Twej miłości

ciepła oraz namiętności.

Smutno mi…

Nie chcę widzieć w oczach złości

daj mi trochę Twej czułości

wyrzućmy z serc wszelkie żale

niech radość przechyli szalę

niech smutek z żył wypłynie

a miłość nigdy nie zginie.

06.12.2008r.

Sobota

Godz: 20.45

© Copyright by Fioletowa

(WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE)

Posted in Pain, Niepewność, Żal, Suffering, Sad, Smutek, Cierpienie, Ból, Wiersze || 1 Comment

Nic nie łączy nas

March 9th, 2009 by Fioletowa

Nic nie łączy nas

Nic więcej nas nie łączyoprócz kilku pocałunkówi jednej cudownej nocy.Nic więcej nas nie łączy z wyjątkiem tamtych słów słodkichi pieszczot gorących.Nic więcej nie łączy nas,a jednak przysłaniasz mi świat.Bo, gdy tylko Twój usłyszę głospowraca to wszystko,

co między nami się zdarzyłouczucie, które jak ogień

w nas się rozpaliło.I choć próbuję ugasić jena próżno, bo serce wciąż płonie.Nie byliśmy sobie pisani,nie byliśmy w sobie zakochani,nic więcej nas nie łączy z wyjątkiem…tej namiętności,która nas połączyła i choć to była chwilado dziś płynie w mych żyłach.

nic nie łaczy nas

11.12.2002r.

Poniedziałek

Godz: 15:25

(WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE)

Posted in Żal, Namiętność, Wolność, dla Ciebie :*, Magiczne chwile, Niepewność, Cierpienie, Sad, Suffering, Pain, Smutek || No Comments

Szansa prawdy

September 14th, 2008 by Fioletowa

Szansa prawdy

Nie proszę o wiele, bo prawie o nic.

Z wyjątkiem tej szansy

by przekonać się jak mam dalej żyć.

I albo wzniosę się pod nieba kres

i poznam czym jest miłość prawdziwa,

albo roztrzaskam się o ziemię

i pustka wypełnione pozostanie

me serce spragnione uczucia tego,

o którym marzę i śnię,

gdyż bez jego rąk już dłużej nie ma mnie.

Bez jego oczu i ust czuję się opuszczona,

rozdarta i bardzo zasmucona kiedy wspominam,

jak trzymał mnie w ramionach.

Więc proszę o szansę jednego spotkania,

abym później nie żałowała, że nie spróbowałam

nie mogę stracić szansy przekonania się,

czy moje przeznaczenie nie omija mnie.

I ten do którego bije moje serce i należeć chce,

że on również kocha mnie…